“Depressie bestaat niet”
Twintig jaar lang heeft de Britse Professor Dryden het ziektebeeld van een klinische depressie onderzocht aan de hand van hypnose-interviews, experimentele therapieën en hersenscans. Hij gaf er verschillende publicaties over uit en werd tot voor kort als een autoriteit in het vakgebied beschouwd. De professor kreeg nu echter bakken kritiek van zijn collega’s over zich heen na een symposium waarin hij pleitte voor een heropvoeding van de depressieve patiënt.
Dryden stelt namelijk dat de ziekte aanstellerij is, een onbewust excuus is om te ontsnappen aan alle hindernissen in het dagelijkse leven en alles aan de anderen over te laten. Hij noemde het een van de meest voorkomende ingebeelde ziektes in onze samenleving, die niet bestond als de medische wereld ze niet had uitgevonden.
Dryden heeft na twintig jaar onderzoek zijn geloof in alle gangbare therapieën van de klassieke geneeskunde verloren en legt de verantwoordelijkheid nu vreemd genoeg voor het eerst bij de depressieve patiënt zelf. “Of we het nu over psychotherapie of antidepressiva van welke aard ook hebben, het is telkens een placebo-effect dat de patiënt doet genezen. De stimuli die volgens de klassieke zienswijze van buitenaf moeten komen om iemand er bovenop te helpen, zou de patiënt net zo goed uit zichzelf kunnen halen maar daar is hij meestal te lui voor.” En het was vooral die laatste uitspraak die bij de collega’s onrespectvol overkwam. De kritiek luidde dat Dryden een kapitale redeneringsfout maakte en daardoor het hele vakgebied in het belachelijke trok.
Dryden kondigde na zijn omstreden uiteenzetting het boek “Do it yourself, silly” aan waarin hij de krasse uitspraken op het symposium belooft te nuanceren.
Dus prins Claus was lui en stelde zich aan. Dat zal toch wel niet. Die Dryden spoort voor geen meter.
eindelijk iemand die het met me eens is. Mijn moeder is ook depressief maar ze werkt al jaren niet meer. Ze heeft geen vriendinnen en de doktoren geven haar pillen. Ik zeg zoek werk maak contacten en doe wat. Dat wil ze niet omdat ze opeens een ”depressie” heeft. mensen die tegen me ingaan… beargumenteer je verdomde mening
Hoi Joost;
Ik ken je moeder niet,en jou niet,maar uit jouw beschrijving van de situatie verwacht ik dat je rond de 15 jr oud bent,met en + of – van een jaar of 2…in elk geval a angry young man…
Wat ik je alleen wil vertellen is dat geen enkel mens ervoor KIEST om down te zijn;ongetwijfeld zijn er toestanden aan de hand(of zijn er geweest) die ervoor zorgen dat je moeder zich hopeloos voelt.Het effekt van 1 of meedere zware tegenslagen in het leven kan een verlammend effekt hebben op iemand.En hoe langer deze soort van verlamming duurt,hoe slechter de kans op genezing.Je kunt er niks aan doen;deze aandoening is al zo oud als de mensheid,en het gebeurt gewoon,als het je maar flink tegenzit…..vrouwen zijn daar wat gevoeliger voor dan mannen,maar hebben een betere genezingskans!Omdat ze niet zo’n last hebben van wedstrijdje doen,en een gezin hebben om voor te zorgen…die stellen zich dus niet zo snel aan.Maar als het mis is,dan moet je zsm
ervoor zorgen dat je de huisarts hierover vertelt(beter dan 112 bellen als het te laat is!)en er zeker van bent dat ze hulp krijgt!
Denk je nou echt dat een moeder zich aanstelt,en dat ze met wat afleiding /een baantje uit de problemen is????Vast niet,dus erken het probleem,hoe genant ook,en straf haar niet voor haar toestand.Help haar.Bel de GGZ en zeg dat je moeder depressief is,bel whatever hulplijn te bij de hand hebt,en vraag raad!
Blijf van haar houden,maar zoek hulp,ook al wil ze dat niet!
Veel liefs en sterkte gewenst!
C xxx
Professor Dryden Weetnikskunde zo als er zoveel rond lopen ,hoe is het mogelijk dat jullie zo een onzin plaatsen .
Waarom zou jij wel mogen zeggen dat het onzin is, terwijl jij geen onderzoek hebt gedaan, en hij wel. Ik ben al blij dat er al onderzoek gedaan wordt, want die psychologische ziektes van tegenwoordig worden inderdaad uitgevonden alsof ze sprekende dieren en planten zien.
Ikzelf wordt al drie jaar aangespoord naar een of andere dokter te gaan, en wordt over het algemeen als een depressievelling bekeken in mijn omgeving.
Maar ik weiger! Ik voel mijzelf niet ziek, ik heb niet het gevoel dat er iets moet veranderen, ik heb niet het gevoel dat ik mijzelf niet ben. (Al zeggen de gemiddelde “individu’s” van de grijze kudde natuurlijk omgekeerd) Laat mij toch gewoon mijzelf zijn, want ondanks die chronische meligheid voel ik mij wel veilig in die sfeer, die filosofie, die op-je-eigenheid. Over het algemeen is het enige resultaat dat psychiatrie tot nu toe opgeleverd heeft is een versaaiing van de diversiteit van de mens. Elk mens was toch uniek? waarom moet iedereen dan krak hetzelfde van gedachtegang zijn? Inderdaad, helemaal niet. Laat iedereen toch gewoon knettergek worden! Stop met saai in een rijtje te staan, aanschuivend in het verkeer of op de bus, gewoon om te zijn wat van je verwacht wordt. Ga toch gewoon je eigen zin gaan doen! Wordt depressief! En wordt vrij!
Dus wat hij zegt zou nog niet zo ver gezocht kunnen zijn
Als je het zelf gehad hebt lul je wel anders!!
Wat een lulkoek. Degenen die het nooit hebben meegemaakt weten niet wat ze zeggen. Het is het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Van ‘s ochtends tot ‘s avonds niets meer kunnen en dan durven beweren dat het niet bestaat. Ik heb het zelf mogen ondervinden, bijna de hand aan mezelf geslagen en dan durft 1 of andere lulhannes te beweren dat het niet bestaat. 2 mensen die ik ken hebben zelfmoord gepleegd met minder symptomen als ik had. Zo’n man mocht ik tegenkomen geef ik een knal onder zn neusschotje zodat ie direct dood is! Zulke mensen hebben geen bestaansrecht!!!
Reageer!
Brekend
Recente reacties
Nieuws
Showbizz
Bizar
Lifestyle
Sport
Tags
Populair
Meest gelezen